Os Alpes.

Os Alpes son una cadea montañosa situada na Europa Central. Exténdense dende Francia ó oeste ata Austria e Eslovenia ó leste, e dende Alemaña o norte ata Italia no sur. Atravesa a meirande parte de Suíza e Liechtenstein. O seu pico máis alto é o Mont Blanc cons 4.808 metros de altitude.

Debido á súa importancia de abastecemento dos caudais de ríos importantes europeos, como o Po ou o Rhin, regando ricas terras de cultivo, ó seu redor edificouse a civilización que actualmente coñecemos e gran parte de historia europea.

Forma unha un arco duns 1.000 km de largo e un máximo de 400 de ancho. Conten numerosos picos que superan os 4.000 metros de altitude.

E o mellor lugar para facer deportes de neve, diversion e descanso. ;)

Noruega

Bryggen (en noruego peirao, embarcadoiro) é un barrio histórico situado ó noroeste da cidade de Bergen, en Noruega, situado nun peirao na beira oriental do fiordo onde se asenta a cidade.

Bryggen era o barrio dos comerciantes da Liga Hanseática, establecidos alí en 1360. Ó longo da historia, Bryggen, cos seus edificios de madeira, sufriu varios incendios; hoxe en día, a cuarta parte dos edificios datan de despois do incendio de 1702; o resto son máis recentes. Consérvanse algúns sótanos de pedra que se remontan ó século XV. Tralo incendio de 1955, na zona afectada construíuse un museo e varias casas de madeira no estilo antigo; tamén se edificou un hotel de ladrillo moi controvertido. 


A Igrexa de Santa María é o edificio máis antigo de Bergen, con algunha das súas partes construídas ó redor do ano 1130. Foi a igrexa dos comerciantes hanseáticos dende 1408 ata 1766. 
Na actualidade, Bryggen é unha zona eminentemente turística, con numerosos restaurantes e tendas de todo tipo. Debido á acción do tempo nos edificios históricos de madeira, a partir de 2008 lévase a cabo un proceso de restauración para evitar o posterior deterioramiento estructural. 


Bryggen foi declarado Patrimonio da Humanidade pola Unesco en 1979.

Lago Superior en Canadá.

O Lago Superior é o maior dos cinco Grandes Lagos de Norteamérica, e o maior lago de auga doce do mundo por superficie. O Lago Baikal de Siberia conten maior volume, e o Mar Caspio é maior, pero é de auga salgada.

O Lago Superio localizase entre o Canadá (provincia de Ontario) e os Estados Unidos(estados de Michigan, Minnesota, e Wisconsin.

Cunha área de 82,000 km², o Lago Superior é, ironicamente, o menos densamente habitado dos Cinco Lagos. Cidades importantes no litoral do Lago Superior son Sault Saint Marie e Thunder Bay, en Ontario, e Duluth, en Minnesota. Un lugar perfecto para reflexionar e descarsar ;)

Baiona

Baiona é un concello da provincia de Pontevedra, pertencente á comarca de Vigo. Limita cos concellos de Nigrán, Gondomar e Oia.











 O 7 de maio de 1201 o rei galego-leonés Afonso IX concedeulle a Carta Póboa, na que se permite o troco de nome do primitivo núcleo Erizana a Baiona, e en 1495 Xoán II de Castela otorgoulle ó porto o privilexio, compartido coa Coruña, de carga e descarga de mercadorías procedentes do exterior. O 1 de marzo de 1493 a carabela Pinta, capitaneada por Martín Alonso Pinzón, logo de extraviarse non medio do Atlántico, tocou porto por primeira vez aquí ó regreso da primeira viaxe de Colón.

A Ponte Romana

A ponte de Ourense coñecida como Ponte Romano, Ponte Vella ou Ponte Maior, sobre o río Miño, foi construído no século I d. C. dentro dun ramal da vía XVIII ou Vía Nova. 
A situación estratéxica do mesmo como nó de comunicacións no centro, da entón provincia de Gallaecia, non fixo senón aumentar durante os séculos posteriores, contribuíndo ó desenvolvemento da cidade de Ourense. 

Durante o século XII o arco principal da ponte cedeu dando lugar a unha serie de interminables reparacións e derrubes que non finalizaron ata que no século XVII a reforma final dirixida por Melchor de Velasco deu á ponte o seu aspecto actual indiscutiblemente medieval malia que se manteñan elementos romanos orixinais como son os arcos de inicio do mesmo. 
Durante varios anos o arco central da Ponte Vella foi o de máis luz de España, ata mediados do século XIX, precisamente a apertura da estrada Villacastín-Vigo supuxo a derriba da torre existente na ponte que figura no escudo da cidade. 
Foi declarado monumento histórico por Decreto da Xefatura do Estado de 6 de abril de 1961.
Hoxe en día e tralo seu peatonalización en 1999 é un dos tres símbolos principais da cidade xunto coas Burgas e a Catedral de San Martín.

As Burgas

As Burgas son uns manantiais de augas termais que localízanse na cidade de Ourense. Deles brotan unhas augas silicatadas, fluoradas,  e hipertermais a unha temperatura de entre 64 e 68 °C cun caudal de 300 litros por minuto. Estas augas son aplicables a diferentes tipos de dermopatías, especialmente pruriginosas.

Son tres manantiais: a Burga de Arriba, a máis antiga, de estilo popular e pertencente ó século XVII, a Burga do Medio, pegada ó muro e de estilo moderno, e a Burga de Abaixo, de estilo neoclásico, século XIX, con dous caños laterais e unha pila labrada no centro, con outro caño. 

Tamén se atopa neste conxunto a réplica das catro aras romanas atopadas na cidade, a primeira delas creada en honor das Ninfas desas augas ofrendada por Calpurnia Abana Aeboso, que é o primeiro nome coñecido dun habitante da cidade de Ourense. Estes manantiais foron declarados Conxunto Histórico-Artístico no ano 1975. 
A orixe destes manantiais non está claro. Unha lenda di que nacen debaixo da capela do Santo Cristo, na Catedral, e outra di que son causadas por un volcán en repouso que está na base do Montealegre e que nalgún momento podería chegar a explotar. 
Coa Catedral e a Ponte Romana, é un dos símbolos da capital ourensana, á que se lle deu en chamar "Cidade das Burgas" 

A muralla de Lugo.

A muralla de Lugo é unha fortificación que data do Imperio Romano situada na cidade de Lugo, en Galicia, sendo a única muralla destas características que se conserva no mundo. Comezou a súa construción probablemente contra o ano 260, ao medrar a importancia de Lucus Augusti como centro de comunicacións e comercial do norte peninsular. A devandita construción delongouse ata a época de Constantino, rematando sobre o ano 325. Moitos séculos máis tarde, xa no século XX, concretamente en 1921, quedou catalogada como Monumento Nacional, e case oitenta anos máis tarde, o 30 de novembro de 2000, a UNESCO declarouna Patrimonio da Humanidade. O perímetro da muralla, que forma unha elipse imperfecta, é de 2.266 metros e a súa altura varía entre os 8 e os 12 metros, sendo unha das fortificacións máis grandes do seu tempo. A área que circunscribe é de 33,4 hectáreas. Sobre a muralla o camiño de ronda varía entre os 4, 5 e os 7 metros de largo. Na parte exterior da muralla un foxo con forma de V podía encherse de auga en caso de perigo. En orixe tiña 85 torres, das que se conservan 71 (sesenta de planta circular e once de planta cuadrangular), e a súa función era defensiva. O certo é que o paso do tempo fixo desaparecer a metade superior en case toda a súa extensión e na parte que queda en pé tamén houbo profundas transformacións.